Poezja
- Szczegóły
- Autor: Katarzyna Hałuszczak
- Odsłon: 68
życie
granatem niebo zasnute jest całe
gwiazdy nie znaczą już drogi do domu
a przyjaźń złudną dziś się okazała
jak wierzyć komuś
Judasz wziął srebro za swoją przysługę
winy nie obmył potokiem łez słonych
sumienia nie da uciszyć się długo
dźwiękiem mamony
każdy ma szansę na milion jedyną
nie ma znaczenia wiara kolor rasa
z czasem zapały młodzieńcze przeminą
życiem nie szastaj
ono upływa w kierunku wieczności
jak mróz na szybie rzeźbi twarz powoli
uczy szacunku pokory miłości
i czasem boli
PANI ALICJA KRYŁOW - wiersze
- Szczegóły
- Autor: Katarzyna Hałuszczak
- Odsłon: 74
WSPOMNIENIA
Nie zapomnę nigdy oczu twoich blask,
kiedy księżyc świecił i tysiące gwiazd.
Szliśmy brzegiem morza pośród szumu fal,
żal, że to minęło, ach jak bardzo żal.
Dzisiaj siwe skronie i humoru brak,
zostały wspomnienia, z tamtych młodych lat.
LOKALNI TWÓRCY
- Szczegóły
- Autor: Katarzyna Hałuszczak
- Odsłon: 63
Zapraszamy do zapoznania się z recenzją twórczości pani Barbary Winiarczyk, która ukazała się w kwartalniku artystycznym pt. „E – sztuka do kwadratu” ( nr 2 lato – 2013). Autorem recenzji jest Frederick Rossakovsky – Lloyd.
Na wstępie krótka informacja o autorce wierszy: Pani Barbara Winiarczyk urodziła się 6 października 1962 roku. Ukończyła Liceum Medyczne (1982), a w połowie lat dziewięćdziesiątych zaczęła wykonywać zawód pracownika socjalnego w pomocy społecznej. Jest matką trójki dzieci i babcią dwójki wnucząt. Wiersze z mniejszymi i większymi przerwami pisze od dziesiątego roku życia. Jej utwory często dotykają problematyki ludzi z którymi styka się w pracy zawodowej.
Wiersz o pieskach
- Szczegóły
- Autor: Katarzyna Hałuszczak
- Odsłon: 67
Pies, wiadomo – ras jest dużo,
Ale ja, kocham każdego psa.
Czy spaniela, czy jamnika,
albo dalmatyńczyka.
Każdy pies wyjątkowy jest,
Bo przyjacielem człowieka jest.
Gdy bardzo kochasz swojego psa,
Przeżycia z nim wspólne masz,
To on dobrocią odwdzięczy się
I pomoże ci w sytuacji złej.
Rudowłosa, to jednak opowiadanie
- Szczegóły
- Autor: Katarzyna Hałuszczak
- Odsłon: 41
Rudowłosa na skraju lasku domek miała. Bardzo kochała zwierzęta, zimą przynosiła im do lasu jedzenie, do karmników sypała ziarna. Pomagała także ludziom. Swojej sąsiadce przynosiła drewno na opał, sprzątała dom, a w niedzielę gotowała jej posiłki.
Pewnego razu, Rudowłosą złapali złodzieje i rozkazali żeby oddała swoje pieniądze. Ale zwierzęta i ludzie pomogli dziewczynce i nie pozwolili aby stała się jej krzywda. Wiewiórki rzucały swoimi zapasami z drzew. Zające gryzły w nogi, a ludzie związali złodziei. I tak wszystko dobrze się skończyło.
Autorka – Kasia Ulejczyk, lat 9
